Borgstellingskredieten voor particuliere kredietverstrekkers

Op 23 mei 2013 kopte het FD:  “Mager bankkrediet is begrijpelijk”.  Het artikel gaat verder: “Opnieuw hebben banken de voorwaarden voor zakelijk krediet aangescherpt, blijkt uit het driemaandelijkse onderzoek door de Nederlandsche Bank. Vooral voor middelgrote en kleine ondernemingen zijn ze strenger geworden. Kredietaanvragen worden sneller afgewezen en/of de renteopslagen zijn hoger dan eerst”.

 

Het eerst punt is erger dan het tweede. Een goede ondernemer verdient namelijk veel meer met zijn geld dan de rente, ook al is die hogerdan voorheen. Het probleem is momenteel vooral de beschikbaarheid van krediet.

 

Kredietaanvragen moeten keurig in het keurslijf van de bank gegoten worden en de ondernemer staat bijna altijd borg voor het krediet. Daarnaast worden eenvoudigweg gewoon veel kredieten afgewezen doordat de banken aan de normen van “Basel III “moeten voldoen, ofwel minder krediet met grotere buffers. 

 

Allemaal heel begrijpelijk vanuit een bank gezien. Vanuit de ondernemer is dit frustrerend. Als je veel tijd en moeite gaat investeren in een kredietaanvraag loop je nog steeds het risico dat die wordt afgewezen.

 

De wereld is bovendien veranderd. Grote oude structuren als banken zijn niet meer zo vanzelfsprekend als voorheen. Banken hebben altijd een noodzakelijke schakel gevormd omdat (kleinere) bedrijven hun mogelijke investeerders niet konden vinden. Dit is voor een deel nog steeds zo, hoewel dit in rap tempo aan het veranderen is. Crowdfundingplatforms zijn  hier het beste bewijs voor. Helaas worden deze platforms nog voornamelijk bezocht door relatief jonge mensen (50-), terwijl het meeste vrije spaargeld zich juist bevindt bij de 50+ers. Dit is een probleem dat zich op termijn zal gaan oplossen, maar de functie van banken nu nog grotendeels in stand houdt.

 

Nederland en eigenlijk heel Europa bevindt zich dus in een spagaat. Enerzijds moet het de banken ondersteunen omdat die momenteel nog een cruciale rol spelen in de economie. Anderzijds moeten banken versterkt worden en wordt als gevolg hiervan de kredietverlening teruggeschroefd.

 

Wat is nu de oplossing? Helaas is dit weer een taak voor de overheid. Zolang de huidige generatie van spaarders nog niet gewend is aan de nieuwe mogelijkheden om rente te verdienen zonder tussenkomst van een bank, is het nodig dat de overheid dit stimuleert  en een deel van het risico voor haar rekening neemt (net zoals dat impliciet gebeurt bij het depositogarantiestelsel op spaargeld). De plannen voor het ondersteunen van kredietunies zijn in dit kader zeker aan te moedigen. Vreemd blijft het echter wel dat de overheid borgstellingskredieten ondersteunt, maar alleen als dat via een bank loopt. Mijn pleidooi is dan ook om ook borgstellingskredieten van niet-banken aan bedrijven mogelijk te maken. Net als bij de banken controleert Agenschap NL of de aanvragen aan de criteria voldoen voor kredieten tot € 1 mln. Dan zullen we eens zien hoe snel de kredietverlening aan het MKB op gang komt.

 

 

Dirk-Jan Weijers